ترکیب سینیهای کابل فیبر نوری بهعنوان یک حامل بسیار مهم برای کاشت فیبر نوری و سایر کابلهای ولتاژ پایین-مستقیماً بر استانداردسازی، امنیت و راندمان نگهداری بعدی فرآیند کابلکشی تأثیر میگذارد. یک ترکیب معقول نه تنها باید الزامات ظرفیت فعلی را برآورده کند، بلکه باید مقیاسپذیری و سازگاری محیطی را نیز در نظر بگیرد.
ترکیب سینیهای کابل فیبر نوری معمولاً از یک منطق ساختاری سه لایه پیروی میکند: "پایانه ستون فقرات-شاخه-." سیستم اصلی ترانکینگ جمع آوری و حمل و نقل کابل ها را در فواصل زیاد و در مناطق مختلف انجام می دهد. معمولاً به صورت افقی در امتداد سقف یا کف اتاق سرور قرار میگیرد، با ابعاد مقطعی{5}}بر اساس ظرفیت کل کابل و مقدار مشخصی از افزونگی رزرو شده انتخاب شده است. ترانکینگ شاخه ای از ترانکینگ اصلی سرچشمه می گیرد و با توجه به مناطق عملکردی یا ردیف های تجهیزات مسیریابی می شود. وظیفه هدایت دقیق کابل ها به مکان های ترمینال مانند کابینت ها و پچ پنل ها را بر عهده دارد. مسیر آن باید تا حد امکان کوتاه و مستقیم باشد و خمیدگی های غیر ضروری را به حداقل برساند تا تضعیف سیگنال و مقاومت کششی کاهش یابد. بخش های دسترسی ترمینال مجهز به سینی های کابل کوچک یا سیستم های مدیریت کابل در داخل کابینت ها یا در سمت تجهیزات هستند که انتقال صاف کابل ها از کانال مشترک به تجهیزات را تضمین می کند. صاف کننده های کابل اغلب برای محکم کردن کابل ها و جلوگیری از شل شدن یا فشرده شدن استفاده می شود.
در مورد انتخاب مصالح و ساختار، روش ترکیب باید بر اساس محیط واقعی تعیین شود. ترانک فلزی دارای استحکام مکانیکی عالی و مقاومت در برابر آتش است، که آن را برای محیطهای مقاوم در برابر بار-یا آتش{2} بالا مناسب میکند. ترانکینگ مواد کامپوزیت پلیمری بالا-سبک، مقاوم در برابر خوردگی-و دارای خواص عایق خوبی است که معمولاً در اتاقهای تمیز یا مناطق حساس به وزن-استفاده میشود. از نظر ساختاری، ترانک باز بازرسی و اتلاف گرما را تسهیل میکند و آن را برای تاسیسات با چگالی کم-مناسب میسازد. ترانک بسته محافظت بهتری از گرد و غبار و آب دارد و اغلب در فضای باز یا محیط های گرد و غبار استفاده می شود. برای سناریوهای با ظرفیت{10}بالا، میتوان از سینیهای کابل چند لایه یا بخشبندی شده برای قرار دادن کابلهای فیبر نوری و کابلهای برق بهطور جداگانه استفاده کرد که تداخل را کاهش میدهد و وضوح مدیریت را بهبود میبخشد.
اتصال و ایمن سازی به همان اندازه مهم هستند. برای اطمینان از هم محوری و پایداری باید از کانکتورهای منطبق بین بخش های مختلف سینی کابل استفاده شود. زانوهای تخصصی یا قطعات انتقال گرد باید در گوشه ها استفاده شوند، با شعاع خمشی مطابق با مشخصات مربوطه برای جلوگیری از آسیب کابل. فاصله بین نقاط ثابت باید به طور مناسب تنظیم شود تا از تغییر شکل سینی کابل به دلیل وزن خود یا کشش کابل جلوگیری شود.
به طور خلاصه، ساخت سینی های کابل فیبر نوری بر سلسله مراتب واضح، سازگاری مواد، ساختار منطقی و اتصالات قابل اعتماد تأکید دارد. تنها از این طریق می توان کانالی ایمن، منظم و آسان برای نگهداری--کابل های فیبر نوری و سایر کابل ها ایجاد کرد که پشتیبانی محکمی برای عملکرد پایدار سیستم های اطلاعاتی ارائه می دهد.